„Pogromca lwów” Camilla Läckberg

 

Tytuł: Pogromca lwów

Autor: Camilla Läckberg

Cykl: Saga o Fjällbace

Tom: 9

Wydawnictwo: Czarna Owca

Data wydania: 2015

Liczba stron: 432

Tłumacz: Inga Sawicka

Kategoria: Kryminał

Ocena: 6/10




Po dłuższym czasie przerwy od pani Läckberg i pod wpływem informacji o zbliżającej się premierze kolejnego tomu cyklu, postanowiłam sięgnąć po Pogromcę lwów.

-Człowiek potrafi znieść znacznie więcej, niż myśli.

(...)Nie jestem bardzo wierząca, ale mówi się, że Bóg

nie nałoży nam na ramiona ciężaru większego,

niż będziemy w stanie unieść. Widocznie wie, że potrafię wiele znieść.

Po ośmiu wcześniejszych tomach miałam dosyć ugruntowane wrażenia co do literatury pani Läckberg. Jak dla mnie Saga o Fjällbace to kryminały obyczajowe, w których praktycznie tyle samo miejsca zajmuje dochodzenie kryminalne co wydarzenia z prywatnego życia bohaterów. Skądinąd wydarzenia te bardzo doceniam, bo autorka z niesamowitym wyczuciem opowiada o depresji poporodowej, o śmierci, przemocy domowej, poronieniu... Bohaterowie nie mają łatwo. Ich dzieci nie są doskonałe, małżeństwa i decyzje też nie. Jeśli chodzi o zagadki kryminalne, początki zawsze są bardzo dobre. Później raz jest lepiej, raz gorzej, ale od pewnego momentu niezmiennie przewidywalnie.

„Saga o Fjällbace” Camilla Läckberg, tomy 1-8

Tytuł sagi: Saga o Fjällbace

Autor: Camilla Läckberg

Tytuły tomów:

Księżniczka z lodu, Kaznodzieja, Kamieniarz, Ofiara losu, Niemiecki bękart, Syrenka, Latarnik, Fabrykantka aniołków

Wydawnictwo: Czarna Owca

Data wydania: 2012 -

Liczba stron: około 400

Tłumacz: Inga Sawicka

Kategoria: kryminał

Ocena: 6/10

Kryminały Camilli Läckberg poznałam już ponad rok temu i przeczytałam pierwsze osiem – Księżniczkę z Lodu, Kaznodzieję, Kamieniarza, Ofiarę losu, Niemieckiego bękarta, Syrenkę, Latarnika i Fabrykantkę Aniołków.

Panią Läckberg nazywa się królową szwedzkiego kryminału, zaś jej książki stawia się tuż obok Sagi Millenium Stiega Larssona. Chciałabym głośno powiedzieć – bardzo lubię Sagę o Fjällbace, ale według mnie sytuacja nie wygląda tak różowo jak jest przedstawiana.

Sposób w jaki Camilla Läckberg pisze Sagę o Fjällbace, wciągnął mnie – nie będę udawać, że było inaczej. Nie są to mroczne kryminały, ani nawet szczególnie wyuzdane czy skomplikowane zbrodnie, ale całość jest nieźle, a na pewno spójnie napisana – bohaterowie, fabuła, morderstwo, wszystko to jest konsekwentnie stworzone i przedstawione w krajobrazie pięknej, mroźnej Fjällbaki. Każda książka stanowi o osobnej zbrodni, ale ze względu na wątek osobisty bohaterów warto trzymać się kolejności.